Allah Teâlâ yüce kitabın iman edenlerin kalbine bir şifa olarak indirmiştir (lsrâ 17/82). Kur’ân-ı Hakim, öyle yüksek ilim, hikmet, edep ve ölçüler içerir ki onları içine sindiren her kalp şifa ve safa bulur. Onu inkâr veya ihmal edenlerin ise kalbi kurur. Kalbi kuruyan insan manen ölür, bu durumda âlem için onun yokluğu varlığından daha hayrılı olur.
Kur’ân-ı Kerîm, hadiste belirtildiği gibi, bir ucu Rabbimiz’de, bir ucu bizde olan, kendisine yapışanı Allah’a ulaştıran, iman ve amel edene dünyada şeref, ahirette saadet temin eden nurlu, kutlu, tatlı bir kitaptır (lsrâ 17/9).
Kur’ân-ı Kerîm, kendisini inkâr ve ihmal eden için ise bir hasret ve pişmanlıktır (lsrâ 17/10; Hâkka 69/50).
Kur’ân-ı Kerîm, hak yolda insanların önünde en emin rehberdir. Kıyamete kadar gelecek bütün insanların iç ve dış terbiyesini, sosyal düzenini, huzur ve saadetini sağlayacak ilâhi kaynaktır.
Kur’ân- Kerîm, âlemlerin Rabb’i Rahman ve Rahim olan Allah Teâlâ’nın kelâm ve insanlık âlemine en büyük ikramıdır.
Kur’ân- Kerîm, kâinatın sahibi tarafından kâinatın efendisi Hz. Muhammed’e (sallallahu aleyhi vesellem) indirilmiş baştan sona nur, ilim, hikmet, hüküm, şifa ve safa dolu mübarek bir kitaptır. Yüce Allah’ın mümin kullarına en tatlı hitab, en bereketli selâmı, en kutlu kelâmı, en ağır ahdi ve en şerefli emanetidir.
Tecdidi İmân: Yâ Rabbî! Hîn-i bülûgumdan bu âna gelinceye kadar, islâm düşmanlarına ve bid’at ehline aldanarak, edindiğim yanlış, bozuk i’tikâdlarıma ve bid’at, fısk olan söylediklerime, dinlediklerime, gördüklerime ve işlediklerime nâdim oldum, pişmân oldum, bir dahâ böyle yanlış inanmamaya ve yapmamaya azm, cezm ve kasd eyledim.